door Machteld Kooij, mediatrainer bij de Media Academie

Finaal erin getrapt. Hoe is het mogelijk! Terwijl ik al jaren Media Training geef aan mensen die tegenover een journalist komen te zitten .....

Nou ben ik een groot liefhebber van 'begrip' en 'concreet maken'. "Noem 's een voorbeeld" is een vraag naar m'n hart. En als interviewtrainer - wat ik ook ben - houd ik van haar volharding. Dus ik noemde namen van mensen waar ik in aller positiefste zin, eventueel, gesteld dat er vraag naar was, graag 's mee zou willen werken. Dat stond er dus in. In de versie van het artikel dat een paar dagen later in m'n mailbox zat: "Kooij wil 'die en die' een Media Training geven." De onmacht die je dan voelt als geinterviewde: je lot ligt in handen van de journalist! Is die bereid het aan te passen? Het op te schrijven zoals je eigenlijk bedoeld had? "Vooruit, de namen mogen er in maar met een andere formulering."

Eerlijkheid van live-televisie
Wat is TV dan toch een heerlijk medium! De eerlijkheid van live-televisie! Je zit aan tafel bij DWDD, of bij P&W, of K&vdB. Er wordt niet geknipt, 'what you see is what you get'. Alleen, ga er maar zitten. Je sterft duizend doden van angst. Je moet leren omgaan met je zenuwen. Repeteert tienduizend keer wat je wilt zeggen. En vergeet alles ter plekke als het rode lampje gaat branden en de openingsvraag totaal anders is dan je had verwacht.

"Gast zijn bij De Wereld Draait Door, dat is survival", schrijft Thomas van Luyn in zijn column in de Volkskrant ... "Constant bewust van je (gebrekkige) houding zit je kaarsrecht met op je gezicht een hopelijk gepaste uitdrukking. Dan ben je aan de beurt. Matthijs: Tetterdetetterdet? Jij: 'euh ... tetterde..euh...tet.' Boem klaar. Dank u. Bloemen, biertje, handje en je staat buiten in de regen met een licht aangerand gevoel." (VK 12/8/2011)

Er is een lichtpuntje. HET IS TE TRAINEN! Door een Media Training te volgen vergroot je je zelfvertrouwen. Kun je tamelijk 'cool' overkomen, terwijl je hart als een razende tekeer gaat. Je oefent de klaptechniek en zet de gunfactor in. Als ervaringsdeskundige heb ik begrip voor de moeilijkheidsgraad. Maar ik train vol verve: en met resultaat! Ik zie mijn trainees op TV aanschuiven in talkshows, zie ze humor inzetten, overeind blijven en ben trots! "Maar ik heb zo VEEL te zeggen", zei een enthousiaste jurist laatst tegen me. "Hoe kan ik dat ooit in een half minuutje proppen?"... Enfin, dat leer ik je. Focussen op wat jij belangrijk vindt. "Ja lekker. Politici leren te liegen", zegt men wel eens. Het tegendeel is waar. Een Media Training is leren duidelijk te zijn. Helder. Zodat de kijker kan uitmaken of de geinterviewde liegt!

Trouwens, het antwoord is: Ja. Dat was de journaliste van ESTA. Bereid mijn suggesties over te nemen. Vandaar dat er steeds minder borrelnootjesblunders op TV zijn....

Je eerste boek is uitgegeven. Het verhaal zorgt voor commotie en veel media aandacht. Hoe ga je hiermee om ? 
In een serie blogs doet Steven van der Hoeven verslag van zijn ervaringen rond de promotie van zijn openhartige boek ‘Je ogen verraden je’.

Eenmaal in de studio aangekomen, dirigeerde de trainer me rechtstreeks naar de stoel waarop ik een uur later mijn verhaal zou gaan vertellen. Wen aan de omgeving, de camera’s, het publiek, de plaats van de presentatoren en, ook niet onbelangrijk, meet jezelf een prettige zithouding aan. Dat dit laatste geen overbodige luxe is, heeft mijn vuurdoop op TEDx wel bewezen. Met de finale tips: Zit rechtop, houd je handen weg bij je gezicht en laat je stemvolume aan het einde van je zinnen niet zakken, nam ik even voor elf uur opnieuw plaats aan tafel. Ditmaal met Jeroen Pauw en Paul Witteman als gastheren schuin naast me. Het komt wel goed, vertrouwde Pauw me vlak voordat de camera’s aangingen nog even toe. En het kwam goed. Eenmaal aan tafel heb ik geen camera meer gezien, eenmaal in gesprek geen moment gedacht aan hoeveel mensen er thuis op de bank of in bed meekeken. Ik wist wat ik wilde vertellen en heb dat in alle rust en met vertrouwen kunnen doen. Rust en vertrouwen dat ik grotendeels te danken heb aan de begeleiding van de Media Academie. Met oefeningen, praktische tips en met (de nadruk op) persoonlijke begeleiding, kreeg ik gaandeweg de overtuiging dat ik niet alleen over een moeilijk thema kan schrijven, maar er in het openbaar ook nog redelijk over kan vertellen. Ook al wordt er geen boek meer verkocht, dan nog heeft deze periode me veel opgeleverd. Al was het maar de heerlijke crème die de mevrouw van de make-up na afloop van de uitzending op mijn gezicht smeerde.

Steven van der Hoeven

Je eerste boek is uitgegeven. Het verhaal zorgt voor commotie en veel media aandacht. Hoe ga je hiermee om ?
In een serie blogs doet Steven van der Hoeven verslag van zijn ervaringen rond de promotie van zijn openhartige boek ‘Je ogen verraden je’.
Deze week schrijft Steven over zijn media optreden tijdens TEDx Rotterdam.

“Het vertrouwen was groter dan de spanning, maar eenmaal op het podium van het Nieuwe Luxor  theater tijdens TEDx Rotterdam was daar het grote besef dat de lange tijd van voorbereiding  en leren omgaan met de media voorbij was. Een voorbereiding die anderhalve maand eerder was begonnen bij de Media Academie.

Ik moest vooral weten dat zeker bij een ‘live ‘vraaggesprek de interviewer erbij gebaat is dat ik op mijn gemak ben, mijn verhaal kan vertellen. Een goede voorbereiding helpt dan enorm, net als een goede interviewer, heb ik tijdens TEDx gemerkt. De dagen voorafgaand aan TEDx had ik meerdere voorgesprekken met Max Westerman, de host van het congres. Van de trainers van de Media Academie wist ik al dat een voorgesprek voor een groot gedeelte de richting van het daadwerkelijke interview bepaalt. Max en ik dronken koffie en samen kwamen we tot de paar thema´s die we uiteindelijk afgelopen donderdag hebben besproken, voor een redelijk omvangrijk publiek.

Het is dat ik weet dat ik mijn boodschap vooraf zo scherp had gesteld en ik de beelden inmiddels terug heb gezien, anders zou ik nu nog niet weten wat ik op zijn eerste vraag heb geantwoord. Het was onwerkelijk om, na al die keren van oefenen in het geven van interviews, te beseffen dat wat ik op dat moment zei, ook daadwerkelijk voor iedereen te horen was. Daar zaten mijn gedachten, totdat er tijdens mijn antwoord op Max zijn tweede vraag iets moois en voor mij onvergetelijks  gebeurde. Dit gaf mij een geweldige steun in de rug waardoor alle spanning verdween en ik wist dat ik vraag na vraag het juiste antwoord zou gaan geven. Direct na afloop achter de coulissen, alleen in het donker, was daar de lach: ik heb alles verteld wat ik wilde vertellen. Het was een overwinning. Een mooie aftrap ook, maar de lat gaat omhoog met feedback en coaching door de Media Academie gedurende mijn media avontuur.

Natuurlijk werkte die kruk op het podium ook niet mee, maar laat ik de volgende keer om te beginnen eens rechtop gaan zitten. En van jeuk in mijn gezicht heb ik nog nooit last gehad, dus die hand heeft daar voortaan ook niets te zoeken. Dingen waar ik vooraf in de oefen interviews nog op gewezen was bij de Media Academie, maar ja, kom er maar eens om tijdens een vuurdoop voor vijftienhonderd man.  Mild zal ik blijven, maar er zal in elk geval iemand geld verdienen aan TEDx. Man, dat haar. Dat haar verdient een schaar.”

Steven van der Hoeven

Je eerste boek is uitgegeven! Het verhaal zorgt voor commotie en veel media aandacht! Hoe ga je hiermee om? Komende tijd zal Steven van der Hoeven hier verslag doen van zijn ervaringen rond de promotie van zijn openhartige boek 'Je ogen verraden je'.

" Mijn naam is Steven van der Hoeven (28) en de laatste keer dat ik in het openbaar sprak was in groep acht, tijdens een spreekbeurt over het Oude Egypte. Donderdag 13 oktober pak ik de draad weer op tijdens TEDx Rotterdam in het Nieuwe Luxor. Die dag word ik geïnterviewd over mijn maandag gepresenteerde autobiografische boek Je ogen verraden je. Nadat begin augustus de definitieve tekst klaar was, schoof ik bij mijn uitgever Nieuw Amsterdam aan om te praten over de promotie.

Toen ik twaalf was, deed ik noodgedwongen een stap achteruit, de schaduw in. Deze week gaan de lichten aan en ik ben bijzonder blij dat ik kan rekenen op de kennis, kunde maar zeker ook de steun van de Media Academie. Hoe ga ik ooit mijn verhaal vertellen? En, kan ik dat na jaren onzichtbaarheid wel? Dat waren veel grotere vragen dan bijvoorbeeld: wat moet ik ervan denken dat straks iedereen weet heeft van mijn persoonlijke geschiedenis?

Licht gespannen stapte ik enkele weken geleden binnen bij de Media Academie op het Mediapark in Hilversum voor mijn eerste Mediatraining. Met een boek onder mijn arm, maar zonder boodschap in mijn hoofd. Na de beleefdheden over het verloop van mijn treinreis, leerde ik direct mijn eerste en misschien ook wel belangrijkste les voor een mediaoptreden: zorg dat je vooraf een boodschap hebt gevormd waaraan je je vast kunt houden en waarop je terug kunt vallen, want dan is de kans het grootst dat je tijdens een interview overeind blijft en na afloop met een bevredigd gevoel van tafel gaat. Dit voor mij nieuwe inzicht, het niet volledig overgeleverd zijn aan de interviewer, bood vertrouwen. Ik had er ook een nieuwe vraag bij: welke boodschap wil ik uitdragen?

De twee trainers van de Media Academie, die de moeite hadden genomen het boek voorafgaand aan de training te lezen, hielpen me mijn, met de nadruk op mijn, boodschap vorm te geven, scherp te stellen en te kleuren met voorbeelden. Wat mijn boodschap is, wordt de komende weken hopelijk duidelijk in de media. Ondertussen zal ik op deze plaats af en toe verslag doen van mijn ervaringen rond de promotie van mijn boek, waarvan ik maandag in bijzijn van de mensen in mijn hart het eerste exemplaar in ontvangst heb mogen nemen. Dit was een intiem moment, nu is het tijd om naar buiten te treden."

Steven van der Hoeven