Pauw, Witteman en heerlijke crème als beloning
Je eerste boek is uitgegeven. Het verhaal zorgt voor commotie en veel media aandacht. Hoe ga je hiermee om ?
In een serie blogs doet Steven van der Hoeven verslag van zijn ervaringen rond de promotie van zijn openhartige boek ‘Je ogen verraden je’.
Met twee vegen poetste de mevrouw van de make-up bij Pauw&Witteman, de vermoeidheid van een week promotie van mijn boek Je ogen verraden je, onder mijn ogen vandaan. Een deur verder wachtte een trainer van de Media Academie, die me rond mijn mediaoptredens doorlopend is blijven coachen. Onderweg naar en op de parkeerplaats van de studio voor Pauw&Witteman, oefenden we nog een laatste keer de kanten van mijn verhaal waar ik moeite mee had en scherpten we mijn boodschap verder aan. De volle tas op de achterbank stemde mijn trainer tevreden. Hoe overdreven het misschien ook over zou komen, ik moest volgens haar ervoor zorgen dat op de avond van de uitzending in elk geval alle randvoorwaarden in orde zouden zijn, zodat ik mijn aandacht volledig op mijn boodschap kon richten. En dus had ik niet alleen een van m’n zussen meegenomen maar ook een gestreken reserveoverhemd, een extra T-shirt, deodorant en gel bij me. Het is geen ijdelheid, maar het werkt wel.
Eenmaal in de studio aangekomen, dirigeerde de trainer me rechtstreeks naar de stoel waarop ik een uur later mijn verhaal zou gaan vertellen. Wen aan de omgeving, de camera’s, het publiek, de plaats van de presentatoren en, ook niet onbelangrijk, meet jezelf een prettige zithouding aan. Dat dit laatste geen overbodige luxe is, heeft mijn vuurdoop op TEDx wel bewezen. Met de finale tips: Zit rechtop, houd je handen weg bij je gezicht en laat je stemvolume aan het einde van je zinnen niet zakken, nam ik even voor elf uur opnieuw plaats aan tafel. Ditmaal met Jeroen Pauw en Paul Witteman als gastheren schuin naast me. Het komt wel goed, vertrouwde Pauw me vlak voordat de camera’s aangingen nog even toe. En het kwam goed. Eenmaal aan tafel heb ik geen camera meer gezien, eenmaal in gesprek geen moment gedacht aan hoeveel mensen er thuis op de bank of in bed meekeken. Ik wist wat ik wilde vertellen en heb dat in alle rust en met vertrouwen kunnen doen. Rust en vertrouwen dat ik grotendeels te danken heb aan de begeleiding van de Media Academie. Met oefeningen, praktische tips en met (de nadruk op) persoonlijke begeleiding, kreeg ik gaandeweg de overtuiging dat ik niet alleen over een moeilijk thema kan schrijven, maar er in het openbaar ook nog redelijk over kan vertellen. Ook al wordt er geen boek meer verkocht, dan nog heeft deze periode me veel opgeleverd. Al was het maar de heerlijke crème die de mevrouw van de make-up na afloop van de uitzending op mijn gezicht smeerde.
Steven van der Hoeven
