Het afgelopen jaar was voor de Media Academie een succesvol jaar. Een jaar met mooie opdrachten en opleidingstrajecten en met veel enthousiasme en waardering van onze klanten en cursisten.

Volgens de Chinese astrologie wordt 2012 het jaar van de Draak, een jaar van geluk en beweging met nieuwe mogelijkheden voor ons allemaal. We willen je dan ook veel geluk en ontplooiing wensen dit jaar!

Voor de Media Academie wordt het komende jaar bijzonder omdat het precies 50 jaar geleden is dat we gestart zijn met het geven van trainingen voor de omroepwereld. In eerste instantie voor Hilversum als kloppend hart van de Nederlandse omroepwereld. Inmiddels is ons werkveld uitgebreid naar andere delen van het land en vormt crossmediaal denken het uitgangspunt voor bijna al onze opleidingen. We blijven in beweging, ook in het jaar van de draak en komen met nieuwe trainingen en nieuwe vormen van training.

Ook al zijn het misschien onzekere tijden, er is al volop beweging gaande. Blijf niet stil zitten maar kijk om je heen en maak gebruik van de ontplooiingsmogelijkheden die wij je bijvoorbeeld kunnen bieden. En vind je niet waar je je in wilt bekwamen? Reageer, bel of stuur ons een e-mail  zodat wij samen met jou aan een passende oplossing kunnen bouwen!

Afgelopen donderdag was dan eindelijk de grote dag waarop de finale plaatsvond van het crossmediale opleidingstraject dat de Media Academie voor de AVRO heeft verzorgd. Twee maanden lang hebben achttien teams samengewerkt om een zestal crossmediale formats neer te zetten met een duidelijk AVRO gezicht. Per crossmediaal format is een winnaar gekozen en deze winnaars hebben er de laatste weken alles aan gedaan om het format aan te scherpen en binnen de AVRO zo veel mogelijk stemmen te vergaren. De teams hebben daarvoor alles uit de kast gehaald en zijn erg creatief te werk gegaan. Het pand van de AVRO heeft bol gestaan van allerlei activiteiten om de verschillende formats onder de aandacht te brengen. De vier teams met de meeste stemmen mochten donderdag hun formats dan eindelijk pitchen aan het voltallige AVRO-personeel en een officeel jurypanel met onder andere AVRO-directeur Willemijn Maas.

Uit deze finale is een dijk van een winnaar naar voren gekomen. Dit format, een crossmediaal plan rond de Meesters van de klassieke muziek, heeft optimaal gebruik gemaakt van de crossmediale ingrediënten die aangereikt zijn tijdens de training. Via meerdere mediakanalen vertelt het winnende format een verhaal waarbij “het publiek” een belangrijke rol speelt.

De AVRO zal dit winnende format verder uitwerken en aan de netmanagers van de NPO voorleggen. Ook heeft AVRO directeur Willemijn Maas aangegeven dat er serieus gekeken zal worden naar de andere formats. Het zou toch jammer zijn als deze vernieuwende ideeën niet benut worden.

De grootste winst van het traject is dat de gehele AVRO-organisatie ervaren heeft dat crossmediaal denken, gecombineerd met het samenwerken in groepen van verschillende disciplines, kan leiden tot creatieve hoogstandjes. Deze crossmediale denk- en werkwijze zal de komende jaren ongetwijfeld alleen nog maar aan populariteit winnen. Daarmee is de AVRO dus goed voorbereid op de toekomst, en bij de Media Academie zijn we natuurlijk apetrots dat wij daar ons steentje aan hebben mogen bijdragen. 

Crossmedia (met broertje transmedia) is een woord dat de laatste tijd veelvuldig gebruikt wordt hier op het mediapark. Enkele weken geleden was de Media Academie aanwezig bij de lezing van Cristopher Sandberg bij NPOX, waar de beide termen aan bod kwamen bij zijn uitleg over het project Conspiracy For Good. Later op dezelfde dag waren crossmediale formats het hoofdonderwerp bij het Cross Media Café van iMMovator. En uiteraard is crossmedia één van de drie belangrijkste peilers van het cursusaanbod van de Media Academie. Naast dat de termen vaak gebruikt worden, en de bijbehorende formats als kool uit de grond schieten, bestaat er tevens een uitgebreid debat over de definitie van de termen. Men lijkt het over de basisgedachte vaak wel eens te zijn. Een crossmediaal concept wil zeggen dat een bepaalde boodschap of een verhaal over meerdere mediaplatformen wordt verteld, waarbij de afzonderlijke platformen elkaar en daarmee de totale boodschap versterken of aanvullen. Maar dan is er nog dat andere begrip, transmedia. Wat is dan het verschil tussen deze twee, en past multimedia hier ook nog tussen?

Zoals gezegd lopen de meningen over deze vragen uiteen. Er is ook geen eenduidig antwoord, men lijkt er wel mee te kunnen leven dat er geen absolute definitie bestaat. Toch worden er her en der pogingen gedaan om bepaalde handvatten te creëren. Zo gaf Sandberg bij zijn lezing aan dat cross- en transmedia dynamische definities kennen. Hij schaarde vervolgens zijn Conspiracy For Good onder transmedia, en legde die laatste term uit met ‘the latest definition’: “Content changes as it traverses media type.” Bij het Cross Media Café beweerde Monique de Haas (Dondersteen Media) dat cross- en transmedia twee namen waren voor exact hetzelfde beestje - zie onderstaande video. Wellicht wat ongenuanceerd, maar ook een vaak gehoorde uitleg. En enkele weken geleden postte ik vanaf ons account een link naar een blog die dezelfde vraag behandelde, en zich daarbij vooral richtte op de betekenis van transmedia in verhalende zin, zoals bij franchises als Lost of Heroes.

CMC Cross Media Formats Monique de Haas from iMMovator on Vimeo.

Voor mezelf houd ik de volgende definities aan, die wat mij betreft de basis helder en in eenvoudige termen uitleggen:

Multimediaal: Een verhaal dat in zijn geheel verteld wordt op verschillende media. Dat wil zeggen, er is één verhaal, en op ieder medium waar het verteld wordt is dat verhaal hetzelfde. Een voorbeeld hiervan is het journaal. Dat is te bekijken op televisie, maar ook op internet en te beluisteren op de radio – die laatste uiteraard zonder beeld, maar de boodschap (het nieuws zelf) is over de verschillende media hetzelfde. We kunnen daar eventueel ook de krant aan toevoegen. 

Crossmediaal: Hieronder vallen wat mij betreft concepten die een verhaal vertellen dat pas compleet is wanneer het over alle gebruikte media gegaan is. Dat wil zeggen, ieder medium in het verhaal vertelt een eigen stuk, dat niet door een ander medium binnen het concept verteld wordt. Dit wordt ook wel mediumspecificiteit genoemd. Een voorbeeld dat dit voor mij duidelijk maakt is een programmaformat als Idols of een van de vele spin-offs. De liveshows vormen het belangrijkste deel van het verhaal. Daarnaast kunnen kijkers hun stem uitbrengen via telefoon of sms, kan er worden gechat met de deelnemers via sociale media als Twitter of Hyves, bevat de website content van achter de schermen, wordt de gezongen muziek uitgebracht als cd en op iTunes, is er een sideshow waar de deelnemers buiten de set om gevolgd worden in hun leven, enzovoorts. Al deze media bieden een eigen stukje van het verhaal dat je niet op een van de andere media kunt ervaren, en zonder alle afzonderlijke media krijg je niet het complete verhaal mee. Let op, dat wil niet altijd zeggen dat je een onvolledige ervaring krijgt wanneer je niet alle media volgt. Dat verschilt waarschijnlijk per concept. In het hier genoemde voorbeeld kun je rustig alleen de live shows kijken en het ‘verhaal’ snappen. Kijk je alleen op de website of luister je alleen de uitgebrachte muziek, dan mis je echter een belangrijk deel van het hele concept.

Transmediaal: Wat mij betreft lijken transmediale concepten erg op crossmediale concepten. Het verschil zit hem naar mijn mening in de verandering die een verhaal ondergaat naarmate het over verschillende media verteld wordt. Een goed voorbeeld is het eerdergenoemde Conspiracy For Good van Christopher Sandberg, waar het verhaal zich ontwikkelt aan de hand van de verschillende media waarop het zich afspeelt. Wellicht dat een chronologisch element hierbij komt kijken. Eerst krijgen de deelnemers het verhaal binnen via een televisieuitzending, vervolgens moeten ze door middel van het oplossen van puzzels op een website het volgende deel van het verhaal in gang zetten, waarbij weer games op mobiele telefoons gespeeld moeten worden, tot het verhaal zich uiteindelijk verplaatst naar de gebeurtenissen op straat in Londen. Ieder medium is zo een nieuwe fase in het verhaal.

Vandaag kwam ik weer een artikel tegen, geschreven door Ilya Vedrashko, dat zich bezighoudt met de precieze definities van de termen. Dat is hier te lezen. Vedrashko beschrijft in heldere termen min of meer hetzelfde als wat ik hierboven heb gedaan, maar gek genoeg hangt hij de verschillende termen aan andere definities. Wat ik hierboven beschreven heb als crossmediaal legt Vedrashko bijvoorbeeld uit als multimediaal.

Uiteraard zijn bovengenoemde definities niet definitief, en zoals je al kunt lezen overlappen ze elkaar ook op veel punten. Een verhaal dat crossmediaal is kan ook een multimediaal element in zich hebben, en veel transmediale concepten zijn automatisch ook crossmediaal, maar in een andere verhouding. Wellicht doen de precieze definities ook niet echt ter zake en moeten we ons meer bezighouden met de uitvoering ervan, zoals ook in het artikel van Storycentral wordt beschreven:

“ …the prefix ‘trans’ or ‘cross’ are used interchangeably and seamlessly amongst advocates without confusion – quibbling over terminology is simply a semantic side issue.”

Ik ben ben benieuwd hoe hierover gedacht wordt. Laat het me weten via de comments of via @MediaAcademie!  

Bob Balm

Crossmedia is een hot topic bij de Media Academie. We bieden een volledig cursustraject aan rondom dit thema, en uiteraard zijn we op het moment bezig met het crossmediale traject voor het AVRO-personeel. Ook ben ik afgelopen dinsdag aanwezig geweest op het iMMovator Cross Media Café, waar verscheidene personen uit de industrie presentaties en pitches gaven over allerlei zaken verwant aan crossmedia.

Even na tweeën werden we in Studio 1 welkom geheten door Monique van Dusseldorp, de gastvrouw van het evenement. Het daaropvolgende programma stond vol met interessante cases en ideeën die reeds uitgevoerd waren of juist in ontwikkeling zijn. De show opende met Monique de Haas, die crossmedia formats van de andere kant van de oceaan belichtte, zoals de acties rondom HBO’s televisieserie True Blood en het vooralsnog alleen in de VS beschikbare Netflix, een applicatie die online tegen een vast tarief streaming en downloadable films en series aanbiedt. Netflix gaat een eigen show genaamd House of Cards beginnen.

Eén van de uitblinkers wat mij betreft was Jeroen Elfferich, die namens Ex Machina enige uitleg gaf over het zogenaamde ‘second screen’ tijdens tv kijken. Second screen is een term die betrekking heeft op de rol van een tablet of smartphone tijdens het kijken van een televisieprogramma. Dat apparaat dient dan bijvoorbeeld om Twitter in de gaten te houden om te zien wat er gezegd wordt over een programma. Nu dergelijke apparatuur steeds meer gemeengoed wordt, speelt de televisiewereld daar ook op in. Als trotse eigenaar van zowel een iPhone als iPad werd ik van deze presentatie erg enthousiast.

CMC cross media formats Jeroen Elfferich from iMMovator on Vimeo.

Ik heb ooit een artikel voor een studentenmagazine geschreven over precies dit item, waarbij ik me afvroeg wat de toekomst op dit gebied zou gaan bieden. Het was dan ook erg fijn om te zien dat men in de omroepwereld nu ook bezig is op deze trend in te spelen. Want een trend is het. Ik merkte het zelf al bij grootschalige televisie-evenementen als de Olympische winterspelen van 2010 en het afgelopen WK. Het lezen van en meedoen aan discussies op Twitter rondom bijvoorbeeld voetbalwedstrijden schept bij mij een gevoel alsof je de wedstrijd in een café met een groep vrienden aan het kijken bent. Maar het houdt natuurlijk niet op bij alleen het bekijken van Twitter tijdens een tv-uitzending. Uitgebreidere voorbeelden die Elfferich gaf waren het meespelen met quizshows als de Nationale Wetenschapsquiz, en het geven van cijfers tijdens de optredens van de kandidaten van The Voice of Holland. Bij dit laatste voorbeeld kon je tijdens het nummer je cijfer aanpassen en het resultaat realtime vergelijken met bijvoorbeeld Facebookvrienden of de rest van Nederland.

Dergelijke applicaties bieden een kijkje in wat de toekomst te bieden heeft. Ik ben erg benieuwd waar men mee gaat komen. 24 mei is er opnieuw een Cross Media Café, met dit keer als thema tablets. Ongetwijfeld gaan we daar nog een en ander tegenkomen rondom dit onderwerp.

Na Elfferich was de beurt aan een aantal korte pitches. Respectievelijk kwamen aan bod Dominique van Ratingen van Mediadesk, Mike Coumans met de applicatie Sendsteps, Koop Geersing met Platform BOEB en Mendel Looije met Remotely.tv. Vooral deze laatste twee sprongen bij mij in het oog, vanwege hun slimme inspelen op een veranderende markt. Platform BOEB is een oplossing voor bedrijven die het mogelijk maakt om video’s makkelijk op mobiel te bekijken. De eigenaar van het filmpje upload het naar de website, waar het geschikt gemaakt wordt voor allerlei mobiele toestellen. Vervolgens kunnen klanten middels bijvoorbeeld sms of QR-codes de video bekijken. Een voorbeeld van de website van BOEB is een makelaarsbord dat een sms-code geeft die naar een video van het interieur van het bewuste huis leidt. Mooi ook is de mogelijkheid om de inhoud van QR-codes achteraf te wijzigen.

CMC cross media formats Koop Geersing from iMMovator on Vimeo.

Ook Remotely.tv is een veelbelovende applicatie. Het voert eigenlijk uit waar we met zijn allen op zitten te wachten: alle televisiekanalen (mobiel) te bekijken vanaf één platform. Een ambitieus plan waar ongetwijfeld veel organisatie mee gemoeid is, maar in mijn ogen wel één van de musthaves op het gebied van televisie in een veranderend medialandschap.

Na de pauze ging de middag verder met enkele cases uit de nationale televisiewereld, alsmede een voorbeeld van crossmedia uit de reclame-industrie. Dick Buschman kwam namens reclamebureau Achtung vertellen over het project Volkswagen Rijbewijs. Dit project maakte slim gebruik van een aantal insights, waaronder het gegeven dat veel rijscholen Volkswagens in hun stal hebben staan. Het idee achter Volkswagen Rijbewijs is dat rijscholen met exclusief Volkswagens deel kunnen nemen aan een online platform waar cursisten, rijscholen en Volkswagendealers bij elkaar komen. Cursisten kunnen rijscholen vinden, theorie oefenen en examens aanvragen, rijscholen vinden cursisten, hebben toegevoegde waarde en kunnen kosten dempen. Voor Volkswagen is het vooral relatief goedkope naamsbekendheid en een stijging in verkoop. Rijscholen die net niet helemaal volledig Volkswagen rijden worden bijvoorbeeld gemotiveerd om die laatste auto ook te vervangen, en cursisten zijn wellicht geneigd om als eerste auto een Volkswagen te kopen.

Vooral op dit laatste gegeven is goed ingespeeld door Achtung. Uit onderzoek bleek dat 70% van de geslaagde cursisten binnen een jaar een (tweedehands) auto koopt, en dat wanneer de lesauto een Volkswagen was, de kans zo’n 50% bedraagt dat die eerste auto ook een Volkswagen is. Zodoende kent het platform ook de zogenaamde Barrelbrowser, een database met tweedehands Volkswagens voor een zachte prijs. Het lijkt er op het eerste gezicht op dat Volkswagen hier niet heel veel aan verdient, maar sinds het begin van dit project hebben zich al 680 rijscholen en 18.000 cursisten aangemeld. Er zijn 930 extra lesauto’s verkocht waardoor het marktaandeel met 6,5% gestegen is en er staan nog 240 rijscholen klaar om ook deel te nemen. Al met al dus zeker een succes.

De beurt was vervolgens aan Rutger Verhoeven, recent aangesteld hoofd nieuwe media bij de VARA. Hij liet zien wat de VARA zoal van plan is op dit gebied. Zo worden de quizzes Per Seconde Wijzer en Twee voor Twaalf aangeboden op de website, zodat gebruikers zelf ook het spel kunnen spelen. Erg leuk, aangezien deze twee programma’s al jarenlang vaste waarde zijn bij de VARA en zo met hun tijd meegaan. Wat mij persoonlijk leuk had geleken was een interactie met de televisieshows zelf, een wekelijkse winnaar van het onlinespel of iets dergelijks, die dan ook met een prijs naar huis gaat.

Verder presenteerde Verhoeven een prototype van een social player, een applicatie waarmee televisieshows kunnen worden afgespeeld met daarbij live de buzz rondom het programma op social media kanalen zoals Twitter. Een goede anticipatie op technologische ontwikkeling, al leek het erop dat de player draaide op Flash. Ik kon het prototype althans niet afspelen op mijn iPad. Met de presentatie van Elfferich in het achterhoofd lijkt dit een enigszins gemiste kans. Maar het systeem is nog in de prototype-fase, er kan dus nog van alles gebeuren.

De middag werd afgesloten met twee opeenvolgende presentaties van eerst Jeroen Verbeek van SBS, die beschreef hoe het programma Secret Story opgezet is. Daarna verscheen Matthias Scholten namens RTL op het podium, die het succes van The Voice of Holland verklaarde. Vooral de presentatie van Verbeek was boeiend. Secret Story scoort relatief slecht qua kijkcijfers, en het was vrij dapper van Verbeek om dat ook aan de zaal toe te geven. Hij ging verder met de mededeling dat het programma online echter wel een enorm succes is geweest. De deelnemers in het huis kunnen 24 uur per dag gevolgd worden met een streaming service op de website, en gebruikers kunnen er via Facebook en andere social media kanalen met elkaar discussieren over de gebeurtenissen. Ondanks dit succes wordt het programma beschouwd als een flop. De vraag die dan ook bij mij opkwam was of een programma bestempeld moet worden als gefaald wanneer de kijkcijfers laag zijn. In wat voor mate telt het succes van andere platforms mee in die afweging, als we de ontwikkelingen op het gebied van internet en televisie in acht nemen?

CMC cross media formats Jeroen Verbeek from iMMovator on Vimeo.

Al met al was het Cross Media Café een geslaagde middag en zie ik uit naar de volgende, op 24 mei, met als thema tablets!

Voor meer Cross Media Café, zie de website van iMMovator.
Voor foto’s van de middag, zie Flickr.
Voor alle video-opnames van het evenement, zie Vimeo.

Bob Balm

Afgelopen dinsdag ben ik namens de Media Academie aanwezig geweest op een tweetal evenementen op het Media Park. De dag begon met een lezing van Christopher Sandberg georganiseerd door NPOX. Sandberg, eigenaar van het crossmediaproductiebedrijf The Company P, was door NPOX en de AVRO naar Nederland gehaald voor een tweetal keynotes. Waar hij ’s middags in het kader van het traject crossmedia in besloten kring beschikbaar was voor de AVRO, gaf hij ’s ochtends een publiek toegankelijke lezing in de theaterzaal van Beeld en Geluid.

Vooraf aan de lezing gaf Jeroen Koopman nog een introductie rondom het thema ‘Get It Proven, Online.’ Het idee hierachter was dat crossmediale concepten vaak met zich meedragen dat ze eerst bewezen moeten worden voordat omroepen ze willen inzetten voor een tv format. De paradox is echter dat dergelijke concepten vaak pas bewezen worden wanneer ze op tv komen. Koopman gooit het daarom met zijn bedrijf NewBeTV over een iets andere boeg. Online succesvol bewezen concepten zet hij om in pilots voor tv formats. Eén van de cases die hij daarbij noemde was Good Morning Girls. Dit format is gebaseerd op het enorme succes van YouTube-filmpjes van meisjes die zichzelf filmen bij het opmaken. Koopman ontwikkelde hiervan een pilot, waarbij een tv-programma dergelijke filmpjes gecombineerd met styling tips uitzendt. De content is tevens direct online en mobiel op te vragen, zodat jonge meiden met de mobiel voor de spiegel gelijk aan de slag kunnen met de tips. Een ander project van Koopman’s bedrijf is de crossmediale jeugdserie ‘Who’s In Who’s Out,’ waarbij een groot deel van de cast gevormd werd door ‘gewone’ mensen die zich via het online platform hadden aangemeld. In plaats van een van tevoren bepaalde rol te krijgen toegewezen, werd de invulling van de rol gebaseerd op wie deze mensen zelf waren. Bekijk hieronder de trailer van de pilot van de serie:

Dan Christopher Sandberg zelf. Sandberg’s bedrijf is bekend van transmediale projecten als het Emmy-award winnende The Truth About Marika en Conspiracy For Good. Voor Sandberg begon aan zijn uiteenzetting van de laatste van deze twee wijdde hij nog enkele woorden aan transmediale concepten. De basis achter dergelijke projecten is dat content niet langer het product is dat je als bedrijf verkoopt, maar steeds meer gedefinieerd wordt als het publiek dat je product consumeert. Sandberg illustreerde dit aan de hand van onderstaand diagram. De sleutel ligt hierbij in het bewerksteliggen van een transformatie. Sandberg vergeleek het met een gesprek met een advocaat of een bezoek aan de fitnessclub. Je geeft niet het geld uit om te mogen praten met een advocaat of om te zweten op een fitnessapparaat, maar om een rechtszaak te winnen of om een beter lijf te krijgen.

Dezelfde visie past Sandberg toe in zijn projecten. Conspiracy For Good is een groots opgezet traject rondom de educatieproblematiek in arme landen, waarbij het publiek intensief betrokken is bij een spannend verhaal, en op deze wijze geld ophaalt voor een goed doel. De ‘hoofdrolspeelster’ van het verhaal, Nadirah X, een Engelse zangeres, heeft haar carrière stopgezet om les te geven op een school in Zambia. In deze school wordt een bibliotheek gebouwd en daar is geld voor nodig. Sandberg cum suis hebben hier een fictief element aan toegevoegd, namelijk een grote hebzuchtige corporatie genaamd Blackwell Briggs, die een oliepijplijn dwars door het dorp wil leggen. Als een vertegenwoordiger van deze corporatie, David Nsofu, langskomt om de planning vast te leggen, ontdekt hij dat er fouten zijn gemaakt in het onderzoek van het bedrijf. Er stond helemaal niets in over de aanwezigheid van een school. Hij reist naar Londen en al snel komt hij erachter dat er een luchtje aan de hele zaak zit, maar hij verdwijnt op mysterieuze wijze. Nadirah onderneemt een avontuurlijke reis naar Londen om uit te zoeken wat er precies gebeurd is en om Blackwell Briggs te ontmaskeren, zodat de bibliotheek in het dorp in Zambia gebouwd kan worden.

De belangrijkste spil in dit verhaal is natuurlijk de gebruiker. Door middel van het ontcijferen van verborgen boodschappen op websites, het spelen van mobiele games en het lid worden van een geheim genootschap, de Conspiracy For Good, hebben honderden mensen meegewerkt aan de totstandkoming van het verhaal. Daarnaast konden mensen in de aanloop naar de laatste maand toe allerlei merchandise kopen met het logo van de Conspiracy For Good erop. De opbrengst hiervan kwam uiteraard ten goede aan de bouw van een bibliotheek.

De climax van het traject vormden de gebeurtenissen in Londen, waar deelnemers zelf de straat op gingen om samen met Nadirah X de sporen van David Nsofu te volgen en te achterhalen wat er precies met hem gebeurd was. Daarbij werden ze constant gehinderd door agenten van Blackwell Briggs en geholpen door allerlei medestanders, die bijvoorbeeld flashmobs begonnen om agenten af te leiden, uiteraard beiden gespeeld door ingehuurde acteurs. Het eindresultaat van deze spannende speurtocht was dat de deelnemers de directeur van Blackwell Briggs ontmaskerden en dat het dorp in Zambia gered was. 

Het is natuurlijk een enorm leuke ervaring om als deelnemer aan een dergelijk verhaal te mogen meedoen, maar het project gaat verder dan alleen entertainment. De gehele opbrengst van het project is namelijk uiteindelijk gebruikt om de bibliotheek (en twee anderen) daadwerkelijk te bouwen. Daarnaast is de school voorzien van 10.000 boeken, zijn 50 beurzen uitgedeeld aan leerlingen, en hebben verschillende liefdadigheidsinstellingen allerlei hulp kunnen verlenen aan het dorp. Verder is er ook een enorme hoeveelheid bewustwording gecreëerd rondom problematiek in arme landen. 

Op deze manier zijn fictie en werkelijkheid heel nauw met elkaar verweven. Blackwell Briggs bestaat niet echt en het omringende verhaal van Nadirah X en David Nsofu is ook fictief. Daarentegen is Nadirah wel een ‘echt’ persoon. Ze is echt gestopt met haar carrière en geeft ook echt les in Zambia. Deze vervaging van grenzen tussen fictie en werkelijkheid zorgt natuurlijk voor een enorme betrokkenheid van het publiek.

Zie voor een volledige beschrijving van Conspiracy For Good deze pagina.

Tot slot werden de bezoekers nog getrakteerd op een primeur, te weten een project van The Company P dat nog moet komen, getiteld Treasures. Dit format neemt alles wat goed gegaan is bij Conspiracy For Good en zet dat in om een wereldwijd draaiend concept te maken rondom een zoektocht naar schatten. Het startpunt is in dit geval een satellietfoto waarmee gesjoemeld is. Onder een gephotoshopte wolk blijkt een boorplatform te zitten. Waarom is dat platform verborgen? Wat gebeurt daar dat de buitenwereld niet mag zien? Deze vragen vormen het begin van dit avontuur waar wederom de kijkers samen een hele beleving aan kunnen gaan. Het goede nieuws is dat ook Nederland niet overgeslagen wordt in dit project, dat ergens in 2012 van start moet gaan. De NPOX kwam al met een optie voor financiering van het geheel. Zeker iets om in de gaten te houden!

Bob Balm